Remembrance

Als er geen natuurlijke brug is tussen de percepties van mensen met een vorm van dementie en hun (in)formele mantelzorgers, hoe breng je die percepties dan bij elkaar? En hoe kun je deze natuurlijke brug onderzoeken, ontwerpen en vormgeven? En hoe zorg je ervoor dat de mensen waarom het gaat centraal staan in dit bruggenbouw proces? Dat is de insteek van Remembrance.

 

Behoeftearticulatie

 

Als kind ben je afhankelijk van je verzorgers. Hierdoor heb je de mogelijkheid om de ervaring op te doen die nodig is om in alle vrijheid keuzes te maken die enigszins zinvol zijn. Tegen de tijd dat iemand volwassen is, weet hij zaken te wegen, te beredeneren en rechtvaardigen, maar ook de verantwoordelijkheid te voelen voor de keuzes die hij maakt. Dit verstevigt de identiteit. Wanneer je begint te dementeren kan het gevoel ontstaan dat anderen deze keuzes voor jou maken terwijl je dat altijd zelf hebt gedaan. Dat anderen je niet begrijpen en spreken over een andere werkelijkheid. Hierdoor kan de identiteit in het gedrang komen en dus ook het gevoel van autonomie. Remembrance richt zich op het samen ontwerpen van tools die kunnen ondersteunen bij het ophalen van herinneringen, het begrijpen van elkaar en bij het komen tot hulp- en zorgvragen die opgesteld zijn aan de hand van deze herinneringen.

 

Remembrance wordt gefinancierd vanuit Create Health en Vital Regions en is onderdeel van project NATALIE.

 

Onderzoekers:
Lars Veldmeijer & Bard Wartena

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now